Nu dat jij er bent

11 oktober 2019 0 Door Bewustco-ouder

Hebben jullie dat ook van die nummers die onlosmakelijk met bepaalde gebeurtenissen zijn verbonden? Ik heb dat met heel veel nummers. Zo is het nummer van Puff Daddy, Faith Evans en 112 – I’ll be missing you verbonden met het overlijden van mijn oma. Ik heb dat nummer grijs gedraaid toen zij overleed . Het hielp mij door zware tijden heen. Ze was als een 2e moeder voor mij en zo ontzettend belangrijk voor mij (god wat mis ik haar, ik typ dit terwijl de tranen over mijn wangen heen stromen). 15 oktober zou ze jarig zijn geweest, wat had ik haar graag aan mijn kinderen willen voorstellen, ik moet haar al 21 jaar missen. 31 maart
Aan de andere kant als zij er nog was geweest denk ik niet dat ik zo ontzettend close geworden zou zijn met de vriendin van mijn opa, A. Zij is ook zo ontzettend belangrijk voor mij. Alles gebeurd met een reden denk ik dan maar.

Zeg me dat het niet zo is van Frank Boeijen heb ik heel veel gedraaid toen ik afscheid moest nemen van mijn allerliefste kat Spetter. Ja een kat, maar niet zomaar een kat, hij was zo bijzonder en lief en mijn allerliefste schat. Hij kwam op mijn pad (letterlijk) toen ik hem echt nodig had (hij was er ook toen mijn oma kwam te overlijden) en hij is helaas veel te vroeg overleden, maar ook op een moment dat het eigenlijk wel weer goed met mij ging. Ik heb, gelukkig, een week lang afscheid van hem kunnen nemen. Een week lang dat ik hem heb opgesnoven, hem in mijn geheugen heb gegrift, zodat ik hem nooit zou vergeten. Ik kon alles met hem doen, hij kwam altijd zo lief bij mij op schoot liggen, met zijn beide poten aan beide kanten van mijn hals. De laatste avond wilde ik niet in slaap vallen, ik wilde geen enkel moment met hem missen. Bij de dierenarts heb ik hem verteld dat hij mocht gaan en dat ik hem zou missen. Gelukkig zijn er dromen en komt hij mij daar regelmatig bezoeken, samen met mijn oma.

Someone like you van Adele brengt me terug naar de jaren dat ik zo vreselijk verliefd was op een man met wie het nooit, maar dan ook echt nooit wat zou worden. Dat heeft mij zoveel pijn gedaan, eigenlijk denk ik niet dat het voor mij alleen maar verliefdheid was. Ik denk dat ik van hem hield (zo dat is ook voor het eerst dat ik het zo hardop zeg). Helaas was de liefde niet wederzijds. Ik heb er jaren over gedaan om over hem heen te komen. Ik was allang niet meer verliefd op hem, maar het deed pijn om hem te zien, om met hem te praten. Over hem heenkomen heeft me 6 jaar gekost. Ik kan nu éindelijk zeggen dat ik echt over hem heen ben. Als ik hem zie (niet zo vaak meer gelukkig) dan voel ik niets meer voor hem. Wel denk ik dat ik altijd een zwak voor hem zal houden. Hij is eigenlijk mijn soort van eerste (echte) liefde geweest. Ook al had ik voor hem 2 relaties.

En dan het laatste nummer, de titel van deze blog en het liedje van Trijntje Oosterhuis ‘Nu dat jij er bent’. Toen T. er net was heb ik dit nummer zoveel gedraaid, terwijl hij naast me lag en probeerde ik het mee te zingen, maar lukte dat niet, omdat ik moest huilen/janken van geluk. Zo blij dat ik éindelijk moeder was, na al die jaren, wat ik het allerliefste wilde, lag naast me in bed. Ik laat het nooit meer los.