Zwangerschap van E.

7 september 2019 0 Door Bewustco-ouder


2 jaar na de geboorte van T. begon het bij mij weer te kriebelen, nadat ik dit had besproken met J. besloten we om weer aan de slag te gaan na onze vakantie. Inmiddels woonde ik in Amsterdam dus was het allemaal wat minder omslachtig. Ik hield met veel rekening, maar dat het na de 1e ronde al raak zou zijn had ik echt nooit verwacht. Ik had na die 1e poging een symptoom die ik alleen maar in de zwangerschap had van T. en daarna nooit meer gehad, daardoor wist ik het eigenlijk al voordat ik de test had gedaan, maar toch braaf nog een paar dagen gewacht.
Het is zo gek ik wist eigenlijk gewoon zeker dat ik zwanger was, maar toch geloofde ik de streepjes op de testen niet, pas toen ik weer een clear blue test deed, samen met J. erbij en daarop toch echt het woord zwanger verscheen 2-3 weken kon ik het geloven. Gewoon al zwanger in ronde 1, hoe was dat mogelijk!?!

Bij T. had ik bij 8 weken sterk het gevoel dat hij een jongen was, maar bij E. was ik eigenlijk al bij de test ervan overtuigd dat het een meisje zou zijn. Echt een volle overtuiging, niet eens een gevoel, het was gewoon zo. Het kwam voor mij dan toch echt niet als een verrassing dat het bij de pretecho overduidelijk een meisje was. Met weer een jongen was ik uiteraard ook blij geweest, maar een meisje vond ik toch wel erg speciaal ♥

Ook deze zwangerschap is zwaar geweest, de eerste weken was ik nog misselijker dan bij T. ik kon tegen geen enkele lucht, leuk als je met de metro naar het werk moet en je supermarkt in een buurt ligt met heel veel toko’s. Op mijn werk wisten ze nu nog sneller dan bij T. dat ik zwanger was, want het was gewoon niet te doen dat reizen met die misselijkheid. Ook lichamelijke klachten had ik nog sneller last van dan bij T., niet zo heftig gelukkig, maar het maakte het reizen naar Zwolle te zwaar.
Dit keer niet gekozen voor inleiden, dat wilde ik persé niet na de ervaring met de bevalling van T., ik wilde graag meemaken hoe het zou zijn als het spontaan zou beginnen.

Met 40 weken en 3 dagen begon het, ik werd ’s ochtends wakker (het was vrijdag, dus T. was bij J.) en dacht dat ik misschien wel vruchtwater aan het verliezen was. Niet veel later J. geappt, hij zou T. thuis laten en samen naar mij toekomen (we hadden die ochtend een afspraak in het ziekenhuis). Ik ging douchen en daarna voelde ik dat ik iets had wat leek op beginnende weeën. Ik ging ze timen en ze kwamen om de 10 minuten, het was begonnen! Ondertussen ook mijn vader geappt (hij zou op T. passen tijdens de bevalling) dat hij naar het ziekenhuis kon komen.
E. is geboren op 6 juli 2018, alles ging goed en ze heeft 2 uur lang bij mij op de borst gelegen. Wat leek ze veel op T. en wat was ze mooi!!
We mochten aan het einde van de avond naar huis, ik was blij, want ik mistte T. echt heel erg en ik was zo benieuwd hoe hij zou reageren.

Die ontmoeting kwam middenin de nacht toen T. wakker werd. Was zo bijzonder en mooi, vanaf het allereerste moment verliefd op zijn kleine zusje en zij op hem.